ŚLUB, CZYLI JA SAM

Teatr

autorski spektakl Romualda Krężela

pomysł, reżyseria, wykonanie, choreografia: Romuald Krężel
światło: Romuald Krężel
scenografia: Romuald Krężel
muzyka: Arvo Part, Steven Reich
użyte fragmenty: dramaty „Ślub” oraz „Historia” Witolda Gombrowicza; nagranie Ryszarda Siwca
nagrody: GRAND PRIX Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Jednego Aktora 2010 we Wrocławiu

„ŚLUB” stawia pytanie o sens poszukiwania prawdy na swój temat. Czy odnalezienie i określenie swojej tożsamości jest w ogóle możliwe? Będzie to próba usystematyzowania czy zamknięcia, próba porządku czy zabicie możliwości dotarcia do prawdy? Czy sytuacje graniczne w życiu, kiedy zostajemy postawieni pod ścianą i nic nie jesteśmy w stanie zrobić, choć mamy siłę i energię zrobić wszystko – przybliżają nas do samych siebie czy oddalają? A może stwarzają na nowo? Na ile siebie poznałeś, a na ile pozwoliłeś sobie zwariować? Na ile pragnienie obcowania z drugim człowiekiem rozwija, a na ile jest twoim indywidualnym zabójstwem? Gdzie jest granica między odkrywaniem swojej indywidualności a alienacją społeczną?

„ŚLUB” ma być próbą połączenia wyrazu aktorskiego (i tu pytanie czym on w ogóle jest?) z ruchem – tańcem (i tu znowu pytanie czym on jest?). Chcę sprawdzić, gdzie te dwa nośniki artystycznej treści mogą się spotkać i nierozerwalnie połączyć (nawiązując do tytułowego ślubu). Ma to być próba spektaklu opartego na obudzeniu energii w ciele – nośniku treści artystycznej bez zbędnego podziału na dane środki wyrazu (jak np. ruch i głos czy ruch i słowo), połączenia profesjonalnego (tylko z racji na wykształcenie) aktorstwa z nieprofesjonalnym (tylko z racji na brak wykształcenia) tańcem. Poszukiwanie obecności aktora/tancerza/performera/wykonawcy na scenie i jego manifestacji poprzez artystyczną wypowiedź.